اختلال ارگاسم

تأخیر یا فقدان مستمر و عودکننده‌ی اوج لذت جنسی به دنبال مرحله‌ی برانگیختگی طبیعی را اختلال ارگاسم می‌گویند. در واقع فرد به مقدار مناسب تحریک شده، واژن مرطوب و خیس می‌شود اما ارگاسم اتفاق نمی‌افتد. این اختلال در صورتی توسط متخصص تشخیص داده می‌شود که رسیدن به ارگاسم نسبت تحریک جنسی دریافتی، سن و تجربه‌ی جنسی کمتر از حد معقول باشد.

گاهی می‌تواند سبب ایجاد پریشانی و مشکلات بین فردی شود. این وضعیت می‌تواند تنها در موقعیت‌های خاص ایجاد شود یا اینکه از ابتدا وجود داشته باشد و زن هیچ‌گاه ارگاسم را تجربه نکرده باشد.

فقدان ارگاسم در زنان به احتمال زیاد زمانی شکل می‌گیرد که بین زن و شوهر از آن‌چه زن را به اوج لذت جنسی می‌رساند سخنی گفته نشود. در رابطه‌ی جنسی هنوز این مرد است که تصمیم می‌گیرد چه زمانی آمیزش را شروع کند، چه مدتی را به پیش‌نوازی بپردازد و چه زمانی دخول نماید. اغلب الگوی برانگیختگی مرد همان الگوی برانگیختگی زن نیست و شاید این تصمیمات او بر اساس سطح برانگیختگی و نیازهای تحریکی خود باشد و نه طرف مقابل.

اغلب زنان فقط از طریق دخول نمی‌توانند به ارگاسم برسند و نیازمند تحریک دستی و دهانی هستند تا برای رسیدن به ارگاسم به قدر کافی تحریک شوند. با این حال بسیاری از زنان و مردان تحریک کافی برای رسیدن به اوج لذت جنسی را دریافت نمی‌کنند.

آن‌ها شاید به زوج خود نگویند که به تحریک دستی کلیتوریس نیاز دارند ؛ چون می‌ترسند به احساسات طرف مقابل آسیب بزنند یا آن‌ها را خشمگین سازند و شاید هم فکر می‌کنند حق ندارند نوع تحریک مورد نظر خود را بخواهند. شاید برخی از زنان برای حمایت از تشخیص مرد وانمود می‌کنند که به اوج لذت جنسی رسیده‌اند.

مصرف برخی داروها از جمله داروهای ضد افسردگی سبب تأخیر در ارگاسم یا فقدان ارگاسم می‌شود. با افزایش سن، اغلب زنان به ارگاسم دست پیدا می‌کنند، زیرا با افزایش تجربه‌ی جنسی فرد نواحی تحریکی بدن خود را خواهد شناخت و رسیدن به ارگاسم را می‌آموزد. اختلالات ارگاسم در زنان جوان بیشتر است. مطالعات نشان داده‌اند که افزایش سطح تحصیلات با ارگاسم بیشتر در زن همراه است.

افراد با دیدگاه متعصبانه و سخت‌گیرانه که احساس گناه و شرم نسبت به رابطه‌ی جنسی دارند، احتمال آن‌که اختلالات ارگاسم داشته باشند بیشتر است. رضایت زناشویی و روابط عاطفی با همسر در رسیدن به ارگاسم نقش مهمی ایفا می‌کند. احتمال رسیدن به ارگاسم با افزایش صمیمیت و روابط دوستانه با همسر افزایش می‌یابد.

اضطراب بر رسیدن به ارگاسم تأثیر دارد. چنان‌چه تعارض‌های زناشویی حل نشده می‌تواند به صورت ناخودآگاه ایجاد اضطراب کند. مشاهدات و قضاوت‌های فرد از خودش در طول رابطه‌ی جنسی سبب خودآگاهی زیاد فرد و در نتیجه ایجاد اضطراب و مانع از لذت جنسی می‌شود.

خاطرات، حوادث و ارتباط‌های دوران کودکی گاهی با مشکلات ارگاسمی همراه است. مثلاً فقدان یک والد در این دوران با فقدان ارگاسم در بزرگ‌سالی همبستگی دارد. یا ارتباط مثبت و عواطف و احساسات مثبت با مادر پیش‌بینی‌کننده‌ی خوبی برای ارگاسم است.

سابقه‌ی رابطه‌ی جنسی سوءاستفاده‌گرانه و یا مواجهه با سوءاستفاده‌ی جنسی می‌تواند منجر به بروز مشکلات ارگاسمی شود. مشکلات عروقی، هورمونی و عصبی می‌توانند چرخه‌ی پاسخ جنسی را مختل و در نتیجه در رسیدن به ارگاسم نقش منفی ایفا کنند.

منبع: مام
Thanks! You've already liked this
No comments