آشنایی با داروی سپروفلوکساسین

ما در این مطلب شما را با داروی سپروفلوکساسین آشنا می کنیم.

موارد استفاده:

سپروفلوکساسین در درمان عفونت های ناشی از باکتری های گرم منفی (شامل سالمونلا، شیگلا، کمپیلوباکتر، نیستریا و پسودوموناس) مصرف می شود. این دارو دارای اثرات متوسط بر علیه باکتری های گرم مثبت (شامل استرپتوکوکوس پنومونیه) ، عفونت مجاری ادراری، عفونت های دستگاه گوارش (از جمله تبتیفوئید) سوزاک و سپتی سمی ناشی از میکروارگانیسم های حساس می باشد.

مکانیسم اثر:

سپروفلوکساسین از مشتقات فلوروکینولون ها، یک ترکیب باکتریسید است که از طریق مهار آنزیمDNA ژیراز، دوباره سازی، ترمیم DNA باکتری را مهار می کند.

فارماکوکینتیک:

این دارو از طریق خوراکی به خوبی جذب می شود، اما جذب آن در حضور غذا به تاخیر می افتد. اوج غلظت سرمی دارو ۱ تا ۲ ساعت پس از جذب خوراکی به دست می آید. نیمه عمر پلاسمایی دارو ۴٫۵- ۳٫۵ ساعت است. پس از جذب به طور گسترده در اغلب بافت ها و مایعات بدن منتشر می شود. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

موارد منع مصرف:

مصرف این دارو در کودکان و نوجوانان به دلیل خطر بروز آرتروپاتی توصیه نمی شود.

هشدارها:

  1. مصرف این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان صورت گیرد: افراد مبتلا به کمبود G6PD، صرع یا دارای سابقه صرع، مشکل کبدی یا کلیوی.
  2. مشتقات کینولون ها ممکن است باعث بروز تشنج در بیماران شوند.

عوارض جانبی:

شایع ترین عوارض جانبی مصرف کینولون ها عبارتند از تهوع، استفراغ، درد شکم، اسهال، سردرد، سرگیجه، اختلال در خواب، بثورات جلدی، خارش، تب آنافیلاکسی، حساسیت به نور، افزایش اوره و کراتینین خون، اختلالات گذرا در آنزیم های کبد و بیلی روبین، درد عضلات و مفاصل، اختلالات خونی و تغییر در غلظت پروترومبین.

تداخل دارویی:

درصورت مصرف همزمان کینولون ها با داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی خطر بروز تشنج ممکن است افزایش یابد. داروهای آنتی اسید و مواد جاذب، جذب این دارو را کاهش می دهند.

اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان با سپروفلوکساسین افزایش می یابد. کینولون ها اثر ضد دیابت داروهای سولفونیل اوره یا سمیت کلیوی سیکلوسپورین را افزایش می دهند. جذب سیپروفلوکساسین در صورت مصرف همزمان با املاح آهن کاهش می یابد. سیپروفلوکساسین غلظت پلاسمایی تئوفیلین را افزایش می دهد.

نکات قابل توصیه:

  1. این دارو باید با مقدار کافی آب مصرف شود و در طول درمان نیز بیمار باید به اندازه کافی مایعات بنوشد. همچنین از قلیایی کردن بیش از حد ادرار باید پرهیز کرد، چرا که خطر بروز پیدایش کریستال در ادرار با این دارو وجود دارد.
  2. در طول مدت مصرف این دارو در انجام کارهایی که به مهارت نیاز دارند (به ویژه رانندگی) ، باید احتیاط کرد.
  3. این دارو را باید با معده خالی مصرف کرد.
  4. در صورت بروز هرگونه واکنش روانی، نوروژیک یا حساسیت مفرط با مصرف اولین مقدار مصرف دارو، مصرف آن را باید قطع کرد.
  5. در طول مدت مصرف این دارو بیمار باید از قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب خودداری کند. در صورت بروز واکنش های حساسیت به نور، مصرف این دارو باید قطع شود.

مقدار مصرف:

خوراکی: در بزرگسالان در درمان عفونت های مجاری تنفسی ۷۵۰- ۲۵۰ میلی گرم دو بار در روز، در درمان عفونت های مجاری ادرار ۵۰۰-۲۵۰۰ میلی گرم دو بار در روز، در درمان سوزاک ۲۵۰ میلی گرم به صورت مقدار واحد، در درمان عفونت پسودومونایی مجاری تنفسی تحتانی در فیبروزسیستیک، ۷۵۰ میلی گرم دو بار در روز و در سایر عفونت ها ۷۵۰-۵۰۰ میلی گرم دو بار در روز مصرف می شود.

در درمان التهاب مزمن پروستات مقدار ۵۰۰ میلی گرم دو بار در روز به مدت ۲۸ روز مصرف می شود. تزریقی: مقدار ۴۰۰-۲۰۰ میلی گرم دو بار، در طول ۶۰-۳۰ دقیقه، انفوزیون وریدی می شود. این مقدار در درمان عفونت های مجاری ادرار ۱۰۰۰ میلی گرم دوبار در روز و در درمان سوزاک ۱۰۰ میلی گرم یک بار در روز می باشد.

توجه: اگر چه مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود، ولی در صورتی که منافع دارو بر مضار آن برتری داشته باشد، در کودکان و نوجوانان ۱۷-۵۵ ساله حداکثر تا مقدار ۲۰ میلی گرمدو بار در روز از طریق خوراکی (حداکثر تا ۱٫۵ گرم در روز) و ۱۰ میلی گرمسه بار در روز از طریق تزریق انفوزیون وریدی (حداکثرتا ۱٫۲ گرم در روز) مصرف می شود.

اشکال دارویی:

Film Coated Tablet: 250mg Film Coated Tablet: 500mg (as HCI) Infusion: 200 mg/100 ml (as lactatee)

منبع: سلامتیسم
Thanks! You've already liked this
No comments