آشنایی با داروی سفپیم

ما در این مطلب شما را با داروی سفپیم آشنا می کنیم.

موارد استفاده:

سفپیم یک سفالوسپورین نسل ۴ است که در درمان عفونت ادراری یا باکتریایی خفیف تا متوسط ناشی از اشرشیاکلی، کلبسیلا پنومونیه، پروتئوس میرابیلیس، در درمان عفونت ادراری شدید یا پیلونفریت ناشی از اشرشیاکلی یا کلبسیلاپنومونیه، در درمان پنومونی متوسط تا شدید ناشی از استرپتوکوک پنومونیه، سودوموناس آئروژینوزا، کلبسیلا پنومونیه و انواع انتروباکتریاسه و در درمان عفونت پوستی یا ساختمان های پوست بدون عارضه متوسط تا شدید ناشی از استافیلوکوک اورئوس (گونه های حساس به متی سیلین) یا استرپتوکوک پیوژن کاربرد دارد.

مکانیسم اثر:

سفپیم به عنوان یک آنتی بیوتیک باکتریوساید باعث مهار سنتز دیواره سلولی باکتری می شود.

فارماکوکینتیک:

این دارو به صورت تزریقی (داخل عضلانی، وریدی) تجویز می شود. نیمه عمر دارو حدود ۲ ساعت است که در بیماران با نارسایی کلیوی، نیمه عمر دارو افزایش می یابد. دارو به میزان ۲۰% به پروتئین های پلاسما متصل می شود و دفع آن از طریق کلیه است. این دارو با غظت کم در شیر نیز ترشح می شود.

عوارض جانبی:

درد در محل تزریق، گرفتگی عروق، تهوع، اسهال، استفراغ، کولیت سدوممبرانوس، راش و کهیر و واکنش های آنافیلاکسی از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارویی:

مصرف همزمان سفپیم با آمینوگلیکوزیدها و فوروزماید، احتمال نفروتوکسیسیتی و اتوتوکسیسیتی این داروها را افزایش می دهد. مصرف همزمان این دارو با پروبنسید نیز، دفع کلیوی سفپیم را مهار می کند.

نکات قابل توصیه:

در صورت بروز علائم کولیت سودوممبرانوس دارو قطع و به پزشک اطلاع داده شود. در بیماران با نارسایی کلیوی تعدیل دوز صورت گیرد.

مقدار مصرف:

در بزرگسالان، ۰٫۵ تا ۱ گرم به صورتعضلانی و یا انفوزیون وریدی در طول ۳۰ دقیقه و هر ۱۲ ساعت ۱ بار به مدت ۷ تا ۱۰ روز تجویز می شود.

منبع: سلامتیسم
Thanks! You've already liked this
No comments