شعر کودکانه: لالایی سنتی دماوند

ما در این قسمت برای بچه های ناز لالایی گذاشتیم امیدوارم مامانای مهربون براشون بخونن و لذت ببرن.

لالا لالا گلم باشی
تو مونس دلم باشی
لالا لالا تو خو (خواب) داری
تو میل شیر گو (گاو) داری

***

لالا لالا گل ریحون
بابات رفته راه تهرون
لالا لالا گل اسفند
بابات رفته پیِ گوسفند

***

لالا لالا گل پسته
بابات رفته نخور غصه
لالا لالا گل انجیر
بابات رو کردنش زنجیر

***

سرچشمه رسیدم خوابم آمد
گل سرخ و سفیدم یادم آمد
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
گل سرخ و سفیدم دسته دسته

***

میان صد جَوون دل بر تو بسته
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
میان صد جَوون شادُم نکردی
دو انگشت کاغذ و یادُم نکردی

***

نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
مرکب در قلمدون زعفرونه
مگر شهر شما کاغذ گرونه
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا

***

سر راهت نشینم فال گیرم
اگر قاصد بیاد احوال گیرم
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
اگر قاصد نیاد احوال نگیرم

***

سرِ شب تب کنم صبحش بمیرم
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
سر راهت نشینم پاچناران
خبرگیری کنم از چَروِداران (چارپادارها، رمهدارها)

***

نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
خبرگیری کنم گیرم سراغت
شب شبگیر کنم آیم اتاقت
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا

***

سر کوه بلند قَز غنچه باره
برنج جوش میخوره، دل بیقراره
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
برنج جوش میخوره با شیر میشان

پیشنهاد ما »  چگونه قصه‌گوی خوبی شویم؟

***

خبر از ما ندارند قوم و خویشان
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
سر چشمه رسیدم آب گَنده
لبم از تشنگی آمد به خنده

***

نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
لبی که آب جوهر خورده باشه
کجا این آبها را میپسنده
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا

***

لبِ بون آمدی لبخنده کردی
منو با زلف چینت بنده کردی
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
الهی زلف چین آتش بگیری

***

مرا از شهر خود آواره کردی
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
ز بوی گل تو رِ (را) خواری نباشه
به غیر از من تو رِ ماری (مادری) نباشه

***

نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا
گلِ روی تو رِ بردند به بازار
به غیر از من خریداری نباشه
نَه نَه لالا نَه نَه لالا نَه نَه لا

منبع: الو مامان
Thanks! You've already liked this
No comments