جراحی برای تومورهای مغز و نخاع در کودکان

در این مطلب به یکی از روشهای درمان تومورهای مغز و نخاع در کودکان پرداخته‌ایم.

برای تومورهای مغز و نخاع جراحی ممکن است به دلایل زیر انجام شود:

  • برای دریافت یک نمونه بافت برداری برای تعیین نوع تومور.
  • برای حذف بسیاری از تومورها در صورت امکان.
  • برای کمک به جلوگیری و یا درمان عوارض احتمالی از تومور.
  • قبل از عمل جراحی مطمئن شوید که شما هدف از عمل جراحی را درک کرده اید و مزایای بالقوه و خطرات آن را نیز درک کنید.

در اغلب موارد، اولین گام در درمان تومورهای مغزی و نخاعی جراحی مغز و اعصاب با عنوان حذف تومور است که ممکن است تلاشی برای محدود کردن عوارض در مغز طبیعی یا عملکرد عصب باشد. جراحی به تنهایی یا با ترکیب با پرتو درمانی ممکن است بسیاری از تومورها را کنترل و یا درمان نماید. از جمله برخی از آستروسایتوماس ها با درجه پایین، پلئومورفیک زانتوآستروسایتوماس، تومورهای dysembryoplastic neuroepithelial، ependymomas, craniopharyngiomas, gangliogliomas و meningiomas.

کودکان مبتلا به تومورهای نفوذ (تومورهایی که به مناطق اطراف رشد می کنند) مانند anaplastic astrocytomas و یا گلیو بلاستوماس نمی توان به تنهایی با جراحی درمان کرد. اما جراحی می تواند، میزان تومور را با پرتو درمانی یا شیمی درمانی کاهش دهد که این امر ممکن است نتایج این بهبود را کاهش دهد. جراحی نیز ممکن است به تسکین برخی از علائم ناشی از تومورهای مغزی به ویژه کسانی که دارای افزایش فشار در جمجمه هستند، مانند سردرد، تهوع، و تاری دید کمک کند. جراحی ممکن است ساده تر از درمان با کنترل داروها باشد.

جراحی ممکن است یک گزینه خوب در برخی موارد، اگر تومور عمیق باشد و یا داخل مغز باشد و یا بخشی از تومور که از داخل مغز حذف نمی شود، مانند ساقه مغز باشد. اگر این مورد وجود دارد، درمان های دیگر ممکن است به جای جراحی مورد استفاده قرار گیرد.

کرانیوتومی

یک جراحی جهت باز کردن جمجمه است. رایج ترین جراحی برایبرداشتن تومور مغزی است. برای این عملیات، کودک ممکن است تحت بیهوشی عمومی قرار داده شود (در خولب عمیق) و یا ممکن است حداقل برای بخشی از عمکل جراحی بیدار باقی بماند (محل جراحی بی حس می شود) اگر نیاز به ارزیابی عملکرد مغز در طول عملیات باشد.

بخشی از سر ممکن است نیاز به تراشیده شدن قبل از عمل جراحی داشته باشد. جراح مغز و اعصاب یک برش در پوست روی جمجمه نزدیک به تومور ایجاد می کند و سپس با استفاده از نوع خاصی مته یک قطعه از استخوان جمجمه را جدا می کند. این باز کردن معمولا بزرگ بوده و برای جراح به منظور قرار دادن ابزار و مشاهده قسمت های مغز با خیال راحت انجام می پذیرد.

بسیاری از دستگاه ها موجب می شوند که جراح تومور و اطراف بافت مغر را ببیند. جراح اغلباز طریق یک میکروسکوپ به داخل مغز نگاه می کند. آزمایشات تصویر برداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکن می توانند قبل از عمل جراحی انجام شوند (استفاده از سونوگرافی برای جمجمه باز شده) و به تشخیص تعیین محل تومور و لبه های آن کمک کنند.

جراح بسیاری از تومورها را با خیال راحت خارج می کند. این عمل در راه های مختلفی بسته به این که تومور نرم یا سخت است و یا یک یا چند رگ خونی در آن وجود دارد انجام می پذیرد. یک راه جدا کردن تومور با قیچی ویژه و یا چاقوهای کوچک جراحی است. برخی از تومورهای نرم را میتوان با دستگاه مکش جدا کرد. در موارد دیگر یک کاوشگر متصل به یک ژنراتور اولتراسونیک برای شکستن تومور و مایع آن در نزدیکی تومور قرار می دهند. یک دستگاه کوچک این چنینی در خلا استفاده می شود. جراح باید برای جلوگیری از آسیب به بافت نرمال مغز خیلی مراقب باشد. برای کاهش خطر ابتلا به از بین بردن قسمت حیاتی مغز، تکنیکهای مختلفی استفاده می شود. مانند:

ام آر آی عملکردی

قبل از عمل این نوع از تصویر برداری می تواند برای قرار دادن عملکرد خاص مغز انجام بگیرد. این عمل می تواند برای کمک به حفظ آن منطقه در طول عملیات انجام گیرد.

تحریک قشر در حین عمل جراحی

در طی جراحی، جراح می تواند اغلب عملکرد مناطق مغز در داخل و اطراف تومور را تحریک و واکنش آن را ببیند. این نشان می دهد که اگر این مناطق تحت کنترل یک تابع مهم هستند، جراحی این منطقه توسط جراح صورت نگیرد.

تصویر برداری حین جراحی

در برخی از موارد، جراح با استفاده از ام آر آی در زمان های مختلف اقدام به تصویر برداری برای نشان دادن محل تومورهای باقی مانده می کند. این امر ممکن است اجازه دهد که برخی از تومورهای مغزی برداشته شود.

پس از برداشتن تومور، جراح قطعه ای از استخوان جمجمه را جایگزین می کند و برش را می بندد. (هر فلز، پیچ و یا سیمی برای اتصال استخوان از جنس تیتانیوم است که اجازه می دهد ام آر آی کودک مورد پیگیری قرار بگیرد).

بعد از عمل، کودک ممکن است یک لوله در محل بریدگی داشته باشد تا مایع مغزی و نخاعی بیش از حد به داخل جمجمه تخلیه نشود. لوله های دیگر ممکن است اجازه دهند که خون پس از عمل جراحی از ناحیه پوست سر تخلیه شود. این تخلیه پس از چند روز معمولا دیگر انجام نخواهد شد و برداشته می شود. آزمون تصویر برداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکن معمولا ۱ تا ۳ روز بعد از عمل به منظور دیدن این موضوع که چه مقدار از تومور برداشته شده است، انجام می گیرد. زمان بهبودی در بیمارستان معمولا ۴ تا ۶ روز است اما این بستگی به اندازه و محل تومور و درمان های دیگر دارد.

جراحی برای کمک به قطع جریان مایع مغزی نخاعی

اگر بلوک های تومور در مایع مغزی نخاعی در سر باشند، می توانند موجب افزایش فشار داخل جمجمه شوند. این امر علائمی مانند سردرد، تهوع و تاری دید را به همراه دارد و حتی ممکن است موجب صدمه و آسیب به مغزشود و یا زندگی فرد را تهدید کند. جراحی برای برداشتن تومور اغلب می تواند کمک کند مایع مغزی نخاعی تخلیه شود و کاهش فشار روی مغز صورت بگیرد.

برای مثال، جراح مغز و اعصاب ممکن است یک لوله سیلیکونی به نام شانت را در محل تومور قرار دهد. یک قسمت از شانت در بطن مغز (یک منطقه پر از مایع مغزی نخاعی) و قسمت دیگر آن که انتهای آن است در شکم و یا موارد کمتری در قلب قرار داده می شود. لوله در زیر پوست گردن و قفسه سینه فعالیت می کند. جریان مایع مغزی نخاعی توسط یک شیر در امتداد لوله کنترل می شود. شانت می تواند موقت و یا دائمی باشد. آن ها را می توان قبل و یا بعد از عمل جراحی برای برداشتن تومور قرار داد. قرار دادن یک شانت معمولا حدود ۱ ساعت به طول می انجامد. همان طور که با هر عملی عوارضی وجود دارد در این جا نیز ممکن است خونریزی یا عفونت اتفاق بیفتد. گاهی اوقات شانت مسدود شده و نیاز به جا بجا شدن دارد. اقامت در بیمارستان پس از نصب شانت ۱ تا ۳ روز بسته به علت قرار دادن شانت در بدن به طول می انجامد. یکی دیگر از گزینه ها برای درمان افزایش فشار در جمجمه برخی از حالت های آندوسکوپی سوم بنام ventriculostomy است. در این عملیات جراح یک شکاف در کف بطن سوم در پایه مغز ایجاد می کند تا مایع مغزی نخاعی دوباره به جریان افتد. این عمل از طریق یک سوراخ کوچک در جلوی جمجمه انجام می شود. یکی از مزایای این روش این است که نیازی به شانت ندارد.

اگر فشار داخل سر نیاز به یک زمان کوتاه برای رها شدن داشته باشد، یک تخلیه بطن خارجی ممکن است در محل اجازه دهد تا مایع مغزی نخاعی بیش از حد به بیرون تخلیه شود. تخلیه یک لوله کوچک است. یک سر آن به بطن متصل می شود و در انتهای دیگر آن یک کیسه جمع آوری قرار داده می شود. همراه با جمع آوری مایع مغزی و نخاعی، تخلیه می تواند برای اندازه گیری فشار داخل جمجمه و همچنین نشان دادن سلول های تومور، خون ویا نشانه ای از عفونت در مایع مغزی نخاعی مورد استفاده قرار بگیرد.

تخلیه را می توان در حین عمل جراحی و یا طی فرآیند در بیمارستان انجام داد. می توان آن را در محل قرار داد تا فشار در روز قبل از عمل آزاد شود و یا مایع مغزی نخاعی تخلیه شود. اگر فشار داخل جمجمه چند روز کاهش پیدا کند، دکتر ممکن است شانت شما را با یک شانت وی آی پی تعویض کند.

جراحی برای قرار دادن کاتتر مدخل بطنی

برای قرار دادن یک کاتتر مدخل بطنی، مانند یک reservoir Ommaya (دستگاهی برای تزریق به csf)، برای کمک به تزریق مکرر داروهای شیمی درمانی به طور مستقیم به CSF، جراحی نیز ممکن است استفاده شود

یک برش کوچک در پوست سر ایجاد می کنند و یک سوراخ کوچک در جمجمه حفر میکنند. سپس یک لوله قابل انعطاف از طریق سوراخ وارد می کنند تا انتهای باز لوله در بطن قرار بگیرد، جایی که به CSF می رسد.

انتهای دیگر آن، که دارای یک مخزن گنبدی شکل است، زیر پوست سر باقی می ماند. بعد از عمل، پزشکان و پرستاران می توانند با استفاده از یک سوزن باریک، داروهای شیمی درمانی را از طریق مخزن بدهند و یاCSF (مایع مغزی -نخاعی) را از بطن برای آزمایش خارج کنند.

خطرات احتمالی و عوارض جانبی جراحی

عمل جراحی بر روی مغز یا طناب نخاعی یک عمل جدی است و جراحان، بسیار با دقت سعی می کنند که هر گونه مشکلی را در طول یا پس از عمل جراحی محدود کنند. عوارض در طول یا بعد از جراحی مانند خونریزی، عفونت، تشنج، و یا واکنش به بیهوشی بسیار نادر هستند، اما آنها می توانند رخ دهند.

تورم در مغز یک نگرانی عمده بعد از عمل جراحی است. داروهایی به نام کورتیکواستروئیدها معمولا برای چند روز بعد از جراحی، برای کمک به کاهش این خطر تجویز می شوند.

یکی از بزرگترین نگرانیها هنگام خارج کردن تومورهای مغزی، احتمال از دست رفتن عملکرد مغزی پس از آن است، به همین دلیل است که پزشکان بسیار مراقبند که فقط به اندازه نیاز از بافت بردارند. هر نشانه ای از آسیب مغزی پس از عمل جراحی به طور عمده به محل و اندازه تومور بستگی دارد. اگر مشکلاتی بوجود آمدند، ممکن است دقیقا بعد از عمل جراحی ایجاد شوند، و یا ممکن است چند روز یا حتی هفته های بعد ایجاد شوند، بنابراین نظارت دقیق برای هر گونه تغییر بسیار مهم است

منبع: نسخه
Thanks! You've already liked this
No comments