رابطه‌ی مکیدن انگشت و جویدن ناخن با آلرژی کودک

قرار گرفتن در معرض یک مقدار مشخصی از میکروب ممکن است بد نباشد. اکثر کودکان با عادت مکیدن انگشت شست و جویدن ناخن بزرگ می‌شوند. کودکانی که انگشت شست خود را می‌خورند و ناخن خود را می‌جوند از آلرژی کمتری رنج می‌برند. محققان ارتباط کمتری بین این عادات مشترک دوران کودکی و آزمایش حساسیت مثبت به استثنای تب یونجه و آسم را گزارش کرده‌اند.

یک دیدگاه وجود دارد مبنی بر اینکه قرار گرفتن در معرض یک سطح از میکروب در اوایل کودکی ممکن است یک عامل کمک‌کننده به مسیر بهبود سیستم ایمنی فرد باشد و این سیستم ایمنی ممکن است با احتمال کمتری به اشتباه مواد بی ضرری مانند گرده را به عنوان یک تهدید نگاه کند و باعث واکنش‌های آلرژیک شود.

مکیدن انگشت شست و جویدن ناخن یک مورد قابل قبول برای قرار گرفتن کودکان در مقابل میکروب‌های محیط است. در این مطالعه از والدین کودکانی که ناخن می‌جویدند و شست می‌مکیدند خواستند تا آن‌ها را بین سنین ۱۳ تا ۳۲ سالگی مورد تست پوستی آلرژی قرار دهند. به طور کلی کودکانی که انگشت شست خود را مکیده یا ناخن خود را جویده بودند دارای ۳۸ درصد واکنش پوستی بودند. کودکانی که هیچ‌کدام از این عادات را نداشتند ۴۹درصد و کمترین درصد یعنی ۳۱ درصد مربوط به مواردی بود که هر دو عادت را توأمان داشتند.

هیچ راه شناخته‌شده‌ای برای تضمین سیستم ایمنی بدن کودک وجود ندارد. شاید بهترین کار فقط تشویق به بازی به صورت عادی با بچه‌های دیگر، در داخل و خارج از منزل با اطمینان از شست‌وشوی منظم دستان کودک است.

پیشنهاد ما »  رابطه آلرژی بچه‌ها با ماشین ظرفشویی

مطابق با تئوریِ فرضیه‌ی بهداشت، در کودکانی که در معرض میکروب‌های متنوع قرار می‌گیرند خطر ابتلا به آلرژیِ در حال گسترش کمتر است. مکیدن انگشت شست و جویدن ناخن، از عادات یک چهارم از کودکان بوده که می‌تواند میکروب بیشتری را از دست به دهان منتقل کند، در نتیجه تئوریِ محققان این بوده که این عادات نمی‌تواند خطر ابتلا به آسم، تب یونجه و آلرژی‌های دیگر را کاهش دهد.

سنجش حساسیت به مواد حساسیت‌زا با استفاده از آزمون پوستی از مواد مختلف آلرژیک مانند گرد و غبار، چمن و پشم در ۱۳ سالگی و ۳۲ سالگی انجام شد.

البته بعضی از عوامل به طور واضح نتایج را تحت تأثیر قرار می‌دادند که شامل جنسیت، تغذیه‌ از شیر مادر، سابقه‌ی مصرف سیگار  و سابقه‌ی آلرژی والدین، وضعیت اجتماعی و اقتصادی و داشتن حیوانات خانگی بود.

 شیوع حساسیت‌های آلرژیک در کودکانی که انگشت شست می‌مکیدند و یا ناخن می‌جویدند در مقایسه با کسانی که این عادات را نداشتند به طور قابل توجهی پایین‌تر بود. با این حال، هر نوع عادت به تنهایی ارتباط معناداری با حساسیت نداشت. هیچ ارتباطی بین مکیدن انگشت شست و یا جویدن ناخن با آسم و تب یونجه در هیچ سنی مشاهده نشد.

به طور کلی محققان نتیجه گرفتند، کودکانی که انگشت شست خود را می‌مکند و یا ناخن‌های خود را می‌جوند کمتر احتمال دارد به حساسیت در دوران کودکی و بزرگسالی مبتلا شوند. اکثر کودکان با این عادت رشد می‌کنند و چنانچه تا سن مدرسه ادامه داشته باشد باید آن را یک مشکل نیازمند به درمان در نظر گرفت. البته این مطالعه به والدین پیشنهاد نمی‌کند کودکی را که دارای این عادات نیست وادار به انجام آن نمایند.

Thanks! You've already liked this
No comments