علل بیش فعالی، علائم و درمان آن

بیش فعالی یک حالت غیر طبیعی یا غیر عادی از فعالیت است. زندگی و کار در کنار افراد بیش فعال برای والدین، کارفرما و معلمان آن ها بسیار دشوار است. افراد بیش فعال به دلیل شرایط ویژه ای که دارند و به دلیل واکنشی که دیگران به آن ها نشان می دهند اغلب مضطرب و افسرده هستند.

افرادی که بیش فعال هستند ممکن است در انجام بعضی از کارها به دلیل عدم تمرکز دچار ناتوانی شوند. به طور مثال بیش فعالی ممکن است در مدرسه یا محل کار مشکل ایجاد کرده و روابط آن ها را با دوستانشان مختل کند.

این مساله می تواند منجر به حوادث و صدمات شود و خطر ابتلا به مصرف الکل و مواد مخدر را افزایش می دهد.

بیش فعالی دارای ویژگی های بسیاری از جمله:

  • جنبش دائمی
  • رفتار پرخاشگر
  • رفتار بدون فکر و ناگهانی
  • پریشانی

بیش فعالی اغلب نشانه ای از علل بیماری های دیگر مانند بیماری های روانی و پزشکی است.

یکی از اختلالات اصلی مرتبط با بیش فعالی، اختلال بیش فعالی کم توجهی یا ADHD است. کم توجهی اختلالی است که باعث می شود شما بیش از حد فعال، بی توجه و پرتحرک شوید. این بیماری معمولا در سنین جوانی تشخیص داده می شود، اما برخی افراد ADHD را در بزرگسالی تجربه می کنند.

علل بیش فعالی چیست

از علل بیش فعالی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • اختلال کم توجهی
  • ترشح بیش از حد هورمون تیروئید
  • اختلالات مغزی
  • اختلالات سیستم عصبی
  • اختلالات روانی

تشخیص علائم بیش فعالی

در کودکان، بیش فعالی ممکن است منجر به عدم تمرکز در مدرسه شود. آنها همچنین ممکن است رفتارهای پرخاشگری مانند:

  • صحبت کردن بدون نوبت
  • نسنجیده حرف زدن
  • ضربه زدن به دانش آموزان دیگر
  • فعال بودن بیش از حد
  • بزرگسالانی که بیش فعالی دارند ممکن است موارد زیر را تجربه کنند
  • دشواری در تمرکز هنگام کار
  • عدم توجه کافی
  • مشکل در یادآوری نام ها، اعداد یا اطلاعات

اگر در مورد وضعیت خود نگران هستید، ممکن است علائم اضطراب یا افسردگی را در خود گسترش دهید. بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی احتمالا این علائم را در کودکی تجربه کرده اند.

پیشنهاد ما »  همه آنچه که باید از کم‌کاری تیروئید در کودکان بدانیم

تشخیص بیش فعالی

اگر شما یا فرزندتان علائم بیش فعالی را دارید حتما با پزشک خود صحبت کنید. پزشک شما درباره علائم شما با تمرکز بر روی زمانی که علائم شروع شده و تغییرات اخیر در سلامت کلی شما سوالاتی خواهد پرسید. آنها همچنین سوالاتی در مورد دریافت هر نوع داروی جدیدی از شما خواهند پرسید. پاسخ به این سوالات به پزشک کمک خواهد کرد تا تشخیص دهد که شما چه نوع بیش فعالی دارید و یا اینکه این یک شرایط جدید یا نگران کننده است یا به طور ساده تر، عوارض جانبی دارو است.

تشخیص درست بیماری از طرف پزشک برای درمان آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

درمان بیش فعالی

اگر دکتر تشخیص دهد که یک بیماری یا شرایط خاص پیش زمینه ایجاد بیش فعالی بوده است داروهایی را برای درمان این بیماری تجویز خواهد کرد. این داروها بر قسمت های زیر در بدن تاثیر گذاشته و به درمان بیش فعالیی کمک خواهد کررد این قسمت ها شامل :

  • تیروئید
  • مغز
  • سیستم عصبی

پزشک همچنین ممکن است یک آزمایش خون یا ادرار را برای بررسی میزان هورمون ها در بدن تجویز کند زیرا بیش فعالی ممکن است ناشی از عدم تعادل هورمونی باشد. به عنوان مثال، ممکن است اختلال در هورمون تیروئید یا هورمون های دیگر باعث ایجاد بیش فعالی شده باشد.

بیش فعالی همچنین می تواند با اختلالات روحی مرتبط باشد. در این مورد، شما توسط یک روانکاو درمان خواهید شد. روانکاو علائم و شرایط شما را بررسی کرده و هنگامی که بیماری تشخیص داده می شود، به شما دارو خواهد داد تا بتواند بیش فعالی راکنترل کند.

پیشنهاد ما »  مبارزه با کم کاری تیروئید با افزایش متابولیسم بدن

رفتار درمانی و گفتار درمانی شیوه های رایج برای درمان بیش فعالی است. رفتار درمانی با هدف تغییر الگوهای ذهنی و رفتاری شما انجام می شود و شامل صحبت کردن و حل مشکل با یک روانکاو است. روانکاو می تواند به شما آموزش دهد که چگونه به مقابله با بیماری خود پرداخته و اثرات جانبی آن را کاهش دهید.

هنگامی که گفتار درمانی کافی نباشد برای کنترل علائم خود باید دارو مصرف کنید این داروها اثر آرام بخش داشته و برای کودکان و بزرگسالان تجویز می شود.

مصرف یک سری از این داروها ممکن است اعتیاد آور باشد در مورد آن حتما با پزشک خود مشورت کنید.

پزشک همچنین ممکن است توصیه کند که از برخی عوامل تحریک کننده که باعث بدتر شدن بیماری می شود اجتناب کنید مانند مصرف مشروبات الکلی و سیگار. نیکوتین و کافئین هر دو از عوامل تحریک کننده بیش فعالی هستند.

Thanks! You've already liked this
No comments