چطور کودکی اجتماعی تربیت کنیم؟

پدرو مادر باید به تربیت اجتماعی کودکان توجه کنند بچه ها زمانی که وارد اجتماع می شوند ممکن است با هر فردی سرو کار داشته باشند با این حال باید این خصلت را آنها به وجود آورد که توانسته باشند در برابر شرایط بیرون از خانه ایستادگی کنند و توانایی پذیرفتن شخص مقابل را داشته باشند. کودکان روزی از محیط خانه جدا می شوند و به محیط اجتماع روی می آورند ان روز است که باید بتوانند از خود محافظت کنند و در گیر مشکلات اجتماعی نشوند. 

پدر و مادر باید از همان ابتدا به اجتماعی بار آوردن کودک  توجه کنند زمانی که فرزند وارد مدرسه می شود تا با مشکلاتی همچون دعوا، قهر، فرار از مدرسه و … مواجه نشود کودکی که مستقیما زیر نظر پدر و مادر است کمتر توانایی تصمیم گیری دارد و اصولا اراده ی ضعیفی دارد. ولی کودکی که استقلال بیشتری دارد توانایی تصمیم گیری بهتری دارد و بهتر می تواند می تواند استعداد های خود را شکوفا کند.

اجتماعی تربیت کردن کودک یعنی چه؟

کودک که همیشه در منزل نمی ماند بیرون می رود ، با افراد مختلف سرو کار دارد حرف می زند حرف می شنود پس باید پدر و مادر این قدرت را در او ایجاد کنند تا بتواند در مقابل افراد مختلف جامعه سازگار باشد و به نحوی باید چگونه رفتار کردن را بلد باشد.

در صورتی که اجتماعی بار نیاید در برابر شرایط جامعه شکننده و ضعیف خواهد بود و در مقابل هر صدمه ای که می خورد توانایی ایستادن ندارد و زود از پا در می آید. یکی از مشکلاتی که خانواده های قدیمی دارند این است که اجازه حرف زدن را به کودک نمی دادند  و اجازه نمی دادند کودک از خود استقلال داشته باشد، در این صورت کودک فردی بی جان و بی روح پرورش داده می شود و توانایی ندارد که بتواند برای خودش فکر کند و نمی تواند استعدادی که درونش نهفته است را شکوفا کند.

پیشنهاد ما »  چگونگی شروع کردن شیر پاستوریزه برای کودک

چگونه مهارت اجتماعی را به فرزاندمان یاد دهیم؟

آموزش موارد زیر کودک را اجتماعی بار می آورد.

  • سلام کردن
  • پیش قدم شدن در گفت‌وگو‌
  • درک احساس شنونده
  • همدلی کردن
  • یافتن نقاط مشترک
  • پیش‌بینی کردن
  • شیوه حل مسئله
  • عذرخواهی کردن

بسیاری از محققان بر این باورند که مهارت های اجتماعی آموختنی است شاید شما دیده باشید که در یک محیط بچه ای هست که از محبوبیت خاصی برخوردار نیست که می تواند ناشی از عوامل مختلف باشد:

  • علل ارثی: که به همراه ژن و از طریق والدین به آن ها منتقل می شود.
  • علل زیستی: نقص عضو، اختلال بینایی و شنوایی و …
  • علل عاطفی: مانند احساس محرومیت از والدین.
  • علل روانی: وجود فشارهای درونی.
  • علل اجتماعی: مانند نا به سامانی، اختلاف و در گیری اعضای خانواده و …
  • علل تربیتی: عدم یا افراط تربیت، ناهماهنگی بین عاملان تربیت در خانواده و مدرسه و جامعه

کودکان خود را به خوبی بشناسید و از خصوصیات اخلاقی آنها کاملا آگاه باشید اجازه ندهید فرزندتان در تنهایی خود به سر ببرد که این موضوع باعث گوشه گیری بچه ها و بعد ها هم افسردگی می شود. کودک به توجه زیادی از طرف پدرو مادرش نیاز دارد این توجه را از او دریغ نکنید.

Thanks! You've already liked this
No comments