خوابیدن نوازادان

از ابتدای تولد تا یک ماهگی نوزادی نامیده می شود. در این مدت نوزاد بیشتر از افراد دیگر در خواب وقت خود را صرف می کند و بنابر این خواب زیاد نوزادان نباید شما را مضطرب کند.
نوزادان، دقیقا مقداری که لازم دارند نه کمتر و نه بیشتر می خوابند.

آنها یک ساعت بیولوژیکی (طبیعی) درونی دارند، به طوری که خود به خود، الگوی خواب آنها را تنظیم می‌کند.

افراد بزرگسال نیز ساعت فیزیولوژیکی برای تنظیم خواب و بیداری دارند ولی احتمال خطا در ساعت بیولوژیکی بزرگسالان خیلی بیشتر از نوزادان است و بنابراین انتظار می‌رود در اکثر تمامی نوزادان این ساعت به درستی کار کند.

بنابراین، ممکن است الگوی خواب نوزاد با الگوی خواب شما تطبیق نداشته باشد.

برای کودک، مدتی طول می کشد تا با برنامه‌های دنیای پیرامونش آشنا شود؛ بی‌تردید، برای والدین نیز بیشتر طول می کشد که برنامه خواب کودک را با برنامه خانه، تطبیق دهند.

از نوزادی تا ۲ سالگی الگوی خواب تغییر می‌کند و در پایان دو سالگی الگوی خواب نوزاد مانند بزرگسالان خواهد شد یعنی حدود ۸ ساعت در خواب می ماند و بقیه اوقات روز می تواند در بیداری و فعالیت باشد اگر این اتفاق دیده نشود مشکلی در الگوی خواب کودک وجود دارد و بهتر توسط متخصص مربوطه بررسی و درمان شود.

یکی از تفاوت‌های الگوی خواب نوزاد اما بزرگسالان این است که بزرگسالان در زمانی که نور وجود ندارد یعنی هنگام شب تمایل به خواب دارم ولی نوزاد زمان خواب مشخصی ندارد در شب مکرراً بیدار می‌شود و در طول روز بیشتر در خواب است.

نوزادان طبیعی، به طور متوسط حدود ۱۶ ساعت می خوابند ولی نادر است که نوزاد، کمی بعد از تولد، تمام شب را بخوابد.

به هر ترتیب، بررسی دکتر توماس آندرس در سال ۱۹۷۹ نشان داد که نوزادان دو ماهه، بیست و هشت دقیقه طول میکشد تا به خواب روند، در حالی که این رقم در مورد کودکان نه ماهه، چهار ده دقیقه بود.

۴۴ درصد نوزادان دو ماهه و ۷۸ درصد نوزادان نه ماهه، در طی شب می خوابیدند و یا بیدار می شدند و دوباره می‌خوابیدند؛ که الگوی خوابی مشابه الگوی خواب کودکان بزرگتر و همچنین بزرگسالان است.

ما باید به عنوان والدین کودک، به او آموزش دهیم که چگونه حتی اگر در طی شب بیدار شدند، خودشان دوباره به خواب روند.

خستگی و درگیری برخی والدین، باعث می‌شود که به دنبال راهی برای کنار آمدن با این مساله که باید برنامه خواب کودک به گونه ای تنظیم شود که با الگوی خواب اعضای خانواده اش تطبیق داشته باشد، برآیند.

با توجه به انکه مشکلات شبانگاهی پیشنهاد هایی را ارائه می‌دهیم تا نوزادتان عادت های سالمی برای خواب شبانه پیدا کند. بعد از پایان دوران نوزادی شما می‌توانید در الگوی خواب کودکتان مداخله کنید.

اگر در خواب کودک مشکلی باشد یعنی کم‌خوابی پرخوابی و یا خواب منقطع و یا بیدار شدن های مکرر وجود داشته باشد می توانید از روش های زیر استفاده کنید:

  • او را برای خواب آماده کنید.
  • عادت های سالم خواب را، در کودک ایجاد کنید.
  • به کودک یاد بدهید که شبها بخوابد.

کودک تا چند سالگی میتوان نزد والدین به خواب رفت ولی بعد از پایان سه سالگی حتماً او را بالا کنید در اتاق خود همراه خواهر و برادرهایش را به تنهایی به خواب رود.

Thanks! You've already liked this
No comments