بی میلی جنسی در زنان

علل زیادی در بی میلی جنسی زنان نقش دارند. بی میلی جنسی شایع ترین اختلال جنسی در میان زنان است. بی میلی جنسی زنان یکی از مسائل مهمی است که همانند زود انزالی و اختلال نعوظ در مردان رابطه زناشویی زوجین را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث طلاق می شود.

حدود یک سوم از زنان از نداشتن میل جنسی رنج می برند. مشکلات آن ها ترکیبی از زمینه های روانی و جسمی است که با مصرف یک دارو درمان نمی شود. ممکن است شما یا شریک جنسی شما از میل و برانگیختگی جنسی خودتان یا همسرتان راضی نباشید.

بی میلی جنسی زنان می تواند در هر سنی و بدون هیچ دلیل مشخصی شروع شود و اگر طولانی مدت شود بر روی روابط زناشویی و صمیمیت بین زوجین تاثیر منفی خواهد داشت. گاهی زنان با وجود آن که تمایلی به ایجاد رابطه ندارند، تن به رابطه جنسی می دهند.

کمبود میل و برانگیخته نبودن باعث ایجاد زخم تناسلی، درد، ناراحتی و نارضایتی از رابطه جنسی در زنان می شود. با ادامه این شرایط احتمال ابتلا به اختلالاتی چون واژینیسم، اضطراب، وسواس و افسردگی زیاد است.

علائم بی میلی جنسی در زنان

موارد زیر از علائم بی میلی جنسی در بانوان می باشد:

  • فقدان یا کاهش واضح علاقه (لیبیدو) به فعالیت جنسی.
  • فقدان یا کاهش واضح در افکار، خیالپردازی ها تجسم های جنسی و شهوانی.
  • شروع نکردن یا کاهش واضح شروع فعالیت جنسی و معمولا پذیرا نبودن اقدامات همسر برای شروع کردن فعالیت جنسی.
  • فقدان یا کاهش واضح برانگیختگی جنسی هنگام رابطه جنسی در تقریبا تمام آمیزش های جنسی.
  • فقدان یا کاهش واضح برانگیختگی جنسی در پاسخ به هرگونه نشانه های جنسی و شهوانی بیرونی یا درونی مثل نشانه های کلامی و دیداری.
  • فقدان یا کاهش واضح در احساسات تناسلی یا غیر تناسلی هنگام فعالیت جنسی در تقریبا تمام رابطه جنسی.

انواع بی میلی جنسی در زنان

در زیر به انواع بی میلی در زنان می پردازیم:

دائمی

در این حالت اختلال از کودکی و زمانی که فرد از لحاظ جنسی فعال شده وجود داشته است.

اکتسابی یا ثانویه

این اختلال بعد از یک دوره عملکرد جنسی نسبتا عادی شروع شده است.

فراگیر یا عمومی

به انواع خاصی از تحریک، موقعیت ها، یا همسران محدود نمی شود. در همه موقعیت ها بی میلی جنسی وجود دارد.

موقعیتی

فقط در رابطه با انواع خاص تحریک، موقعیت ها، یا همسران روی می دهد.

بی میلی جنسی در زنان را به لحاظ شدت می توان در دسته های زیر قرار داد:

  • نوع خفیف: فرد ناراحتی خفیفی در رابطه با علایم بی میلی جنسی دارد.
  • نوع متوسط: شواهدی از ناراحتی متوسط مرتبط با علایم سرد مزاجی وجود دارد.
  • نوع شدید: شواهدی از ناراحتی شدید یا خیلی شدید در علایم سردمزاجی وجود دارد.

علل بی میلی جنسی در زنان

بی میلی جنسی در زنان به چندین عامل بستگی دارد و فقدان یا صدمه به یک یا چند عامل از این عوامل می تواند باعث کاهش میل جنسی شود. در واقع کژکاری های جنسی مشکلاتی تک عاملی نیستند، در ادامه به چند دلیل فقدان میل جنسی اشاره می کنیم:

علل روانی اجتماعی

  • نداشتن خودپنداره و اعتماد به نفس، که باعث می شود فرد به عنوان یک فعال جنسی خود را نپذیرد.
  • تجارب جنسی ناموفق پیشین، شریک جنسی نامناسب و یک تجربه جنسی فاقد لذت، داشتن رابطه ای عاطفی خوب با شریک جنسی مثل اختلافات زناشویی، نداشتن اعتماد به همسر و بی احترامی به زن از سوی همسر، پرهیز از رابطه جنسی به مدت طولانی، افسردگی و اضطراب و استرس، ترس از حاملگیاث، احساس گناه از رابطه جنسی، افسردگی بعد از زایمان، طرد شدن از جانب شریک جنسی، ترس از آسیب ها و عفونت واژن، احساس خصومت نسبت به مرد.

علل جسمی

  • عفونتهای تناسلی
  • بیماری های طب عمومی
  • زخم تناسلی

درمان بی میلی جنسی زنان

درمان با توجه به علت انجام می شود. گاهی فقط با حل اختلافات زناشویی بی میلی جنسی حل میشود، بنابراین دریافت مشاوره خانواده و مطرح کردن و حل تعارضات و اختلافات منجر به حل شدن فقدان میل جنسی در زن می شود.

با استفاده از درمان شناختی رفتاری، درمان بر روی تغییر افکار منفی که ممکن است فرد درباره رابطه جنسی داشته باشد تمرکز دارد. در این درمان تمام افکار منفی از فرد مبتلا دور خواهد شد.

اما در مواقعی که رابطه جنسی دچار مشکل است، دریافت مشاوره جنسی توسط یک متخصص سکسوتراپیست می توانند در درمان ناتوانی جنسی کمبود یا عدم علاقه جنسی در زن بسیار مفید باشند. در نهایت داروهایی برای افزایش تحریک و میل جنسی می توانند تا حدودی به خانم ها کمک کنند تا به دوره قبل که میل جنسی داشتند برگردند.

اکثر زنان علت بی میلی جنسی خود را فقدان رفتار با محبت در شریک جنسی می دانند. بنابراین اگر مردان با عاطفه و محبت بیشتری رفتار کنند بی میلی زنان کاهش می یابد.

علل بی‌میلی جنسی در زنان (سرد مزاجی زنان) نیازمند بررسی و درمان به‌موقع است.

بی‌میلی‌های جنسی در زنان را به خوبی می‌توان با شناسایی و رفع علل زمینه‌ساز آن درمان کرد. مبتلایان به بی‌میلی جنسی نباید خودسرانه به دارودرمانی اقدام کنند، زیرا علاوه بر عوارضی که این‌گونه داروها در صورت مصرفی بی‌رویه دارند، گاه به علت بی‌توجهی به منشأ بی‌میلی جنسی بی‌اثر خواهند بود.

نکته مهم دیگر این‌است که فرد مبتلا به بی‌میلی جنسی نباید به این اختلال، بی‌توجه باشد زیرا ترک یا کاهش روابط زناشویی به علت این اختلال، شدت بی‌میلی جنسی را افزایش می‌دهد و فرد را در آینده به بحران‌های جدی در رابطه زناشویی دچار می‌کند.

Thanks! You've already liked this
No comments